โรตีกรอบได้ทำหน้าที่เป็นขนมที่ทานคู่กับแตออ (ชาร้อนใส่น้ำตาลแต่ไม่ใส่นม) หรือเครื่องดื่มชนิดต่างๆ ในวงสนทนาสภากาแฟตามร้านน้ำชาในหมู่บ้านมาช้านาน แต่ปัจจุบันการรุกคืบของขนมถุงจากโรงงานเข้ามาหลากหลาย เป็นทางเลือกให้กับผู้บริโภคมากขึ้น โรตีกรอบจึงถูกลดบทบาทลงไป คนทำโรตีกรอบจึงค่อยๆ หายไปด้วย แต่อย่างไรก็ตาม ยังมีกลุ่มแม่บ้านกลุ่มเล็กๆ ที่รักษาการผลิตโรตีกรอบ อีกทั้งปรับตัวให้เข้ากับสมัยนิยมด้วยการคิดค้น “โรตีกรอบชาเขียว” ออกมาสร้างเป็นจุดเด่นของกลุ่ม นอกจากโรตีกรอบดอกคำฝอยที่ทำเป็นปกติอยู่แล้ว
การผลิตโรตีกรอบชาเขียว แม้จะเป็นจุดสนใจของผู้บริโภค แต่กระบวนการผลิตยังเป็นปัญหาและได้รับคำติจากผู้ชิม ไม่ว่าจะเป็นปัญหาการอมน้ำมัน สีของโรตีกรอบที่ไม่เขียวสมกับชื่อเนื่องจากต้องทอดในน้ำมันเป็นเวลานาน แต่พอแก้ปัญหาโดยใช้เวลาทอดน้อยลง โรตีกรอบมีสีเขียวดีขึ้น ก็กลับเกิดปัญหาแป้งที่ไม่สุกเต็มที่ มีผลต่อรสชาติไปเสียอีก ซึ่งผิดกับโรตีกรอบดอกคำฝอยที่ให้สีสันและรสชาติที่ยอดเยี่ยม