ข้อเสนอแนะ
จากแรงงานร้านอาหารไทย ในมาเลเซีย
แม้แรงงานที่ร้านอาหารไทยในมาเลเซีย
จะเข้าไปอย่างไม่ถูกต้อง แต่ด้วยปัจจัยหลายอย่าง โดยเฉพาะการไม่มีงานทำในพื้นที่
ทำให้ต้องจำยอมทิ้งถิ่นฐานดิ้นรนต่อสู้เพื่อรายได้จุนเจือครอบครัว
ตลอดจนความสัมพันธ์ทางเชื้อวัฒนธรรม ทำให้คนมาเลเซียให้เกียรติกับคนไทยมาก
เพราะไม่ใช่แรงงานที่สร้างปัญหา แต่เป็นแรงงานที่บริการอาหารรสเยี่ยม
เปี่ยมด้วยคุณค่าทางโภชนาการ และส่งเสริมสุขภาพ ดังนั้น อะไรที่ทางการของไทย
ในระดับนโยบาย หรือระดับบริหารช่วยได้ ก็น่าจะช่วย
ข้อเรียกร้องสำคัญ
และถือเป็นความสอดคล้อง กับการใช้ชีวิตของแรงงานเหล่านี้คือ ปกติแล้ว
แรงงานร้านอาหารไทยในมาเลเซียจะทำงานประมาณ 3 4 เดือน จากนั้นก็จะมีโอกาส
ได้ลากลับบ้านในประเทศไทย แต่หนังสือเดินทางอนุญาตให้อยู่เพียง 1
เดือน ฉะนั้น อีก 2 3 เดือนที่เหลือจะอยู่อย่างผิดกฎหมาย การเดินทางมาจ็อบพาสปอร์ตทุกเดือน
ที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง เป็นเรื่องที่ลำบาก เพราะการลาหยุดบ่อยครั้ง
ไม่เป็นผลดีกับการทำงานที่มาเลเซีย ยอมเสียเงินนอกระบบผ่านนายหน้า
เพื่อให้ไปจ็อบพาสปอร์ตย้อนหลัง ให้ครบทุกเดือน ไม่เช่นนั้น จะไม่สามารถเดินทางกลับเข้าประเทศไทยได้
เป็นไปได้หรือไม่
ที่จะมีการเจรจาระหว่างประเทศในลักษณะใดก็ได้ เพื่อผ่อนปรน อนุญาตให้แรงงานไทย
อยู่ในมาเลเซียได้ 90 - 120 วัน เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายนอกระบบดังกล่าว
อีกทั้งยังสร้างความสบายใจของแรงงาน ที่จะมีอิสระในการออกไปไหนมาไหนได้บ้าง
ไม่ต้องอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ เมื่อครบกำหนดที่หนังสือเดินทางอนุญาต
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าสนใจ
รัฐบาลไม่ต้องแบกภาระค่าใช้จ่ายใดๆ เลย ทั้งยังสามารถแก้ไขปัญหา
การแสวงหาผลประโยชน์อันมิชอบ ของเจ้าหน้าที่รัฐ ทั้งสองประเทศไปด้วยในตัว
